انواع پسوریازیس، بخش دوم از تحلیل و بررسی این بیماری

این بیماری به ۵ شکل مختلف در بدن ظاهر می شود: ۱. مرکزی و دایره ای، ۲. ضایعات قرمز رنگ، ۳. ضایعات نقطه مانند، ۴. تاول چرکی، ۵. نامظم و غیرمنطقی.

این بیماری اغلب در پوست سر، کف دست، صورت و… رخ می دهد.

و از علل این بیماری می توان به محرک ها، ژنتیک و نوشیدنی های الکلی اشاره نمود.

آشنایی با انواع پسوریازیس:

بر اساس تحقیقات و یافته های پزشکان پنج نوع پسوریازیس وجود دارد. یادگیری بیشتر در مورد نوع پسوریازیس خود کمک خواهد کرد که بهترین درمان برای شما تعیین شود.

 

۱- پسوریازیس پلاکی:

پلاک پسوریازیس، یک مرکز نقره‌ای احاطه شده توسط یک مرز قرمز می‌باشد.
پسوریازیس پلاکی (Plaque Psoriasis) یاپسوریازیس والگاریس رایج‌ترین شکل از بیماری است و به صورت تکه‌های برآمده و قرمز پوشش داده شده با یک لایهٔ سفید نقره‌ای از سلول‌های پوست مرده به نظر می‌رسد. این تکه یا پلاک اغلب در پوست سر، زانو، آرنج و کمر ظاهر می‌شود. آن‌ها اغلب خارش‌دار و دردناک هستند، و می‌توانند خون‌ریزی کنند.

 

۲- پسوریازیس خالدار:

پسوریازیس خالدار (Guttate) یا قطره‌ای یک نوع از پسوریازیس است که به صورت ضایعات نقطه مانند کوچک به نظر می‌رسد. پسوریازیس خالدار اغلب در دوران کودکی یا جوانی شروع می‌شود. این نوع شایع‌ ترین نوع پسوریازیس، پس از پسوریازیس پلاکی است. حدود ۱۰ درصد از افرادی که به پسوریازیس مبتلا می‌شوند، پسوریازیس خالدار دارند.

 

۳- پسوریازیس معکوس:

پسوریازیس معکوس (Inverse) یا فلکسورال به صورت ضایعات قرمز در روی بدن مانند پشت زانو، زیر بغل یا در کشاله ران است. ممکن است صاف و براق به نظر برسد. بسیاری از مردم از نوع دیگری از پسوریازیس در جای دیگر در بدن در همان زمان مبتلا هستند. همچنین این نوع از پسوریازیس ممکن است با عفونت‌های ناشی از کاندیدا، استرپتوکوک و درماتوفیت اشتباه گرفته شود.

 

۴- پسوریازیس پوسچولار:

پسوریازیس پوسچولار (Pustular) یا چرک‌دانه‌ای که با جوشهای چرکی سفید (تاول چرک غیر عفونی) احاطه شده توسط پوست قرمز به نظر می‌رسد. چرک متشکل از سلول‌های سفید خون است. این یک عفونت نیست، و مسری نمی‌باشد.

 

۵ – اریترودرما پسوریاتیک:

پسوریازیس اریترودرمیک (Erythrodermic) به صورت خاص شکل التهابی پسوریازیس است که اغلب بر بیشتر سطح بدن تأثیر می‌گذارد. این ممکن است که در ارتباط با پسوریازیس پوسچولر von Zumbusch رخ دهد. این یک نوع نادر از پسوریازیس است. قرمزی آتشین و لایه برداری از پوست، مشخصهٔ این فرم از پسوریازیس است. خارش شدید و درد اغلب با آن همراه است.
افراد با شعله‌ور شدن پسوریازیس اریترودرمیک باید فوراً به دکتر مراجعه کنند، این شکل از پسوریازیس می‌تواند تهدیدکنندهٔ زندگی باشد.

 

 

مکان‌های بروز این بیماری:

پسوریازیس می‌تواند در هر نقطه‌ای از بدن، بر روی پلک، گوش، دهان و لب‌ها، چین‌های پوست، دست و پا، و ناخن خود را نشان دهد. مهمترین نقاط پسوریازیس عبارتند از:

 

انواع پسوریازیس
انواع پسوریازیس

الف) پوست سر:

حداقل نیمی از تمام افرادی که به پسوریازیس مبتلا هستند آن را بر روی پوست سر خود دارند.
پسوریازیس پوست سر می‌تواند بسیار ملایم، خفیف، و به همراه پوسته پوسته شدن باشد. همچنین می‌تواند بسیار شدید با ضخامت باشد. پسوریازیس می‌تواند فراتر از خط مو، بر روی پیشانی، پشت گردن و اطراف گوش‌ها گسترش یابد.
سایر اختلالات پوستی مانند درماتیت سبوره‌ای، ممکن است مشابه پسوریازیس پوست سر باشند. با این حال، پسوریازیس پوست سر، پودری با برق نقره‌ای به نظر می‌رسد، در حالی که درماتیت سبوره‌ای زرد و چرب به نظر می‌رسد.

درمان پسوریازیس پوست سر بستگی به شدت بیماری، بلندی موها و طرز زندگی بیمار دارد. طیف گسترده‌ای از شامپوها، روغن‌ها، محلول‌ها و اسپری‌ها برای این منظور تهیه شده‌ است که اکثراً محتوی کورتون هستند. همچنین دایووبت ژل که ترکیبی از کلسی‌پوتریول و بتامتازون می‌باشد، برای پوست سر مفید است. در ضمن حتما سعی کنید از شستشوی زیاد سر با شامپو و خراشیدن پوست سر خود خودداری کنید.
در پسوریازیس پوست سر کوتاه کردن یا تراشیدن مو باعث تأثیر بیشتر درمان‌های موضعی و نور درمانی می‌شود.

 

ب) صورت:

پسوریازیس صورت اغلب بر ابرو، پوست بین بینی و لب بالا، پیشانی بالا و خط مو تأثیر می‌گذارد. با پسوریازیس در صورت و اطراف آن باید به دقت برخورد شود چون پوست در اینجا حساس است. در پسوریازیس صورت استفاده گاه به گاه استروئید های موضعی خفیف، که کورتیکواستروئیدها نیز نامیده می‌شود، ممکن است مؤثر باشد.

درمان‌های دیگر شامل کلسیپوتریول، تازاروتین، محصولات کراتولیتیک (جداکننده‌های پوسته) و نور ماوراء بنفش هستند. کلسیپوتریول و تازاروتین می‌تواند تحریک‌کننده باشد، بنابراین شما باید با دکتر خود برای پیدا کردن راهی برای رفع این نگرانی صحبت کنید.

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) دو داروی تاکرولیموس و پیمکرولیموس را برای درمان اگزما تأیید کرده‌ است که بسیاری از متخصصین پوست دریافته‌ اند که برای درمان پسوریازیس در چهره یا دیگر مناطق حساس به خوبی کار می‌کند.

 

ج) پسوریازیس کف دست:

شعله‌ور شدن ناگهانی پسوریازیس در دست‌ها و پاها به سرعت و با دقت باید درمان شود. در برخی از موارد، ترک خوردگی، تاول و تورم همراه با عود آن وجود دارد. د) ناخن: تغییرات ناخن در ۵۰ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس و حداقل ۸۰ درصد از افراد مبتلا به ورم مفاصل پسوریاتیک رخ می‌دهد. پسوریازیس می‌تواند باعث سوراخ شدن یا غیرعادی شدن ناخن‌ها (رشد بیش از حد، رفتن رنگ ناخن و حتی اونیکولیز یعنی جدا شدن ناخن از بستر) بشود. اصولاً درمان پسوریازیس ناخن مشکل است.

 

ه) پسوریازیس تناسلی:

رایج‌ترین نوع پسوریازیس در منطقهٔ تناسلی پسوریازیس معکوس است، اما انواع دیگر پسوریازیس می‌تواند بر روی اندام تناسلی به خصوص در مردان ظاهر شود. پسوریازیس تناسلی نیاز به درمان دقیق و مراقبت دارد.

 

و) پوست‌های چین‌دار:

پسوریازیس معکوس می‌تواند در پوست‌های چیندار مانند زیر بغل و زیر سینه رخ دهد. این شکل از پسوریازیس اغلب با مالش و عرق کردن تحریک می‌شود.

 

علل و عوامل بیماری پسوریازیس:

درحالی که دانشمندان هنوز نمی‌دانند که دقیقاً چه چیزی باعث پسوریازیس است، اما دراینکه دستگاه ایمنی، ژنتیک، محرکها و نوشیدنیهای الکلی، نقش عمده‌ای در توسعه آن دارند، اتفاق نظر دارند.
دانشمندان معتقدند که دست کم ۱۰ درصد از جمعیت عمومی یک یا بیشتر، از ژن‌هایی که باعث ایجاد یک زمینه به پسوریازیس می‌شود را به ارث می‌برند. با این حال، تنها ۲ الی ۳ درصد از جمعیت جهان دارای این بیماری هستند. محققان بر این باورند که یک فرد برای ابتلا به پسوریازیس، باید ترکیبی از ژن‌هایی که باعث پسوریازیس می‌شود را داشته و در برابر عوامل خارجی خاص شناخته شده به عنوان «محرک» قرار گرفته باشد. پس می توان این چند عامل را علل بروز این بیماری دانست.

 

۱- دستگاه ایمنی:

پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی است. شرایط خود ایمنی در نتیجه حمله بدن به خودش است. در مورد پسوریازیس، سلول‌های سفید خون شناخته شده به عنوان سلول‌های T به اشتباه به سلول‌های پوست حمله می‌کنند. در یک بدن معمولی، سلول‌های سفید خون مستقر برای حمله و از بین بردن باکتری‌های مهاجم و مبارزه با عفونت هستند. این حمله اشتباه باعث می‌شود که روند تولید سلول‌های پوست بیش از حد شود.

تولید سلول پوست با سرعت بالا باعث می‌شود سلول‌های جدید پوست با سرعت بیش از حد توسعه یابند. آن‌ها در سطح پوست تحت فشار قرار می‌گیرند، جایی که آن‌ها شعله‌ور می‌شوند. حمله به سلول‌های پوست باعث قرمزی، و توسعه نواحی ملتهب پوست می‌شود.

 

۲- ژنتیک:

باور بر این است که پسوریازیس یک بیماری ژنتیکی است، هر چند محققان دقیقاً نمی‌دانند که چگونه پسوریازیس از یک نسل به نسل دیگر منتقل می‌شود. الگوی وراثت احتمالاً شامل چندین ژن یا ترکیبی از بسیاری از ژن‌ها است.

در حدود یک سوم از افراد مبتلا به پسوریازیس گزارش سابقهٔ خانوادگی این بیماری را داشته‌اند. اگر یکی از والدین پسوریازیس داشته باشد، کودک به احتمال ۲۵ درصد به پسوریازیس مبتلا می‌شود. اگر هر دو پدر و مادر پسوریازیس داشته باشند، یک کودک به احتمال حدود ۶۵ درصد به این بیماری مبتلا می‌شود.

مطالعات از دوقلوهای همسان مبتلا به پسوریازیس نشان می‌دهند که پسوریازیس حداقل تا حدی ژنتیکی است. اما این مطالعات نیز تقویت پیچیدگی پسوریازیس را به همراه داشته‌ است. در حدود یک سوم از دوقلوهای همسان که در آن‌ها پسوریازیس وجود داشته‌است، تنها یکی از دوقلوها بیماری را داشته و این نشان می‌دهد که عوامل زیست‌محیطی یا محرک در ابتلا به پسوریازیس نقش مهمی دارند.

این نظریه وجود دارد که پسوریازیس از ترکیبی از ژن‌ها و نیروهای خارجی نشات می گیرد. هنگامی که ژن‌های مسئول برای پسوریازیس کشف شوند، الگوی وراثت ممکن است بهتر درک شود. کار با نمونه‌های DNA از یک خانوادهٔ بزرگ شامل بسیاری از افراد مبتلا به پسوریازیس، یک جهش ژنی به نام CARD14 را شناسایی کرده‌است که منجر به پسوریازیس پلاکی می‌شود.

 

۳- محرک‌ها:

محرک پسوریازیس جهانی و عمومی نیست. چه بسا ممکن است آنچه باعث پسوریازیس یک نفر می‌شود، بر دیگری تأثیر نمی‌گذارد. محرک‌های ایجاد پسوریازیس عبارتند از: استرس، صدمه به پوست، برخی داروها و عفونت.
استرس می‌تواند باعث شروع پسوریازیس برای اولین بار یا تشدید پسوریازیس موجود شود. آرامش و کاهش استرس ممکن است به پیشگیری از استرس حاصل از تأثیر پسوریازیس کمک کند.

 

۴- نوشیدنی‌های الکلی:

مصرف الکل‌ های سنگین می‌تواند موجب فوران پسوریازیس شود. اگر بیش از حد از الکل استفاده کنید، انتشار پسوریازیس ممکن است بیشتر شود. کاهش مصرف الکل بیش از حد برای پوست شما مفید است. اگر به کمک نیاز دارید، پزشک شما می‌تواند به شما کمک کند تا یک برنامه برای ترک نوشیدن داشته باشید.

 

انواع پسوریازیس
انواع پسوریازیس

عوامل تحریک و تشدید پسوریازیس:

مطالعات علمی به طور دقیق ارتباط بین استرس و تشدید پسوریازیس را نشان داده اند. از طرف دیگر بیماری پسوریازیس به خودی خود برای فرد، ایجاد استرس می کند.

چه عواملی باعث بدتر شدن پسوریازیس می شوند؟

اغلب بیماران مبتلا به پسوریازیس، گاهی بدون ضایعات پوستی یا با ضایعات پوستی کم هستند و گاهی هم با تشدید این بیماری مواجه می شوند.
عواملی که این بیماری را بدتر می کنند، عبارتند از: عفونت، واکنش به برخی داروها، آسیب پوست، استرس،آب و هوا، عوامل دیگر (سیگار و مصرف الکل و …)

 

۱- عفونت:

مطالعات علمی نشان داده است برخی از عفونت ها منجر به تشدید پسوریازیس می شوند.
شایع ترین این عفونت ها، گلودرد چرکی است. حتی خیلی از مواقع، بیماری پسوریازیس بعد از یک عفونت چرکی استرپتوکوکی گلو آغاز می شود.
یا اینکه پسوریازیس نواحی چین دار بدن مثل کشاله ران و زیر بغل، با عفونت قارچی پوست این نواحی تشدید می شود.
عفونت هایی (بیماری های عفونی) که باعث تشدید پسوریازیس می شوند عبارتند از:

⭕ عفونت کاندیدیایی

⭕ عفونت با ویروس ایدز

⭕ عفونت پوستی با استافیلوکوک (کورک، جوش و …)

⭕ عفونت چرکی گلو با استرپتوکوک (شایع ترین عفونت چرکی گلو)

⭕ عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی

درمان عفونت های فوق خیلی مواقع باعث بهبودی بیماری پسوریازیس می شود.

 

۲- واکنش به برخی داروها:

این داروها شامل موارد زیر است:

– داروهای ضد مالاریا مانند کلروکین و هیدروسی کلروکین (البته این داروها علاوه بر مالاریا، برای درمان برخی بیماری های روماتیسمی و برخی بیماری های پوستی نیز کاربرد دارد).

– پروپرانولول و آتنولول : این دو داروی ضد فشار خون در برخی از بیماران باعث تشدید بیماری پسوریازیس می شوند.

– کورتون خوراکی : این دارو، خطرناک ترین دارو برای بیماران مبتلا به پسوریازیس است. به دنبال مصرف خوراکی این دارو ابتدا بیماری خوب می شود، اما بعدا به شدت تشدید می شود و حتی خطر مرگ نیز وجود دارد.

– ایندومتاسین : در برخی از بیماران باعث تشدید پسوریازیس می شود.

– لیتیوم : یک داروی روانپزشکی است. در پنجاه درصد بیمارانی که این دارو را مصرف می کنند، بیماری پسوریازیس تشدید می شود.

 

۳- آسیب پوستی:

معمولا ده تا چهارده روز بعد از یک آسیب پوستی مثل بریدگی، زخمی شدن یا سوختگی پوست، ضایعات پوستی پسوریازیس در محل آسیب ایجاد می شود. این چیزی است که اغلب بیماران مبتلا به پسوریازیس آن را تجربه کرده اند. به این پدیده فنومن کوبنر می گویند.

بیماری های پوستی هم می توانند منجر به فنومن کوبنر شوند. از جمله عوامل بروز فنومن کوبنر می توان به موارد زیر اشاره کرد: بیماری های پوستی، آسیب های پوستی، کورک، تزریقات و سوزن زدن به پوست،
اگزما و درماتیت،گزش حشرات، تبخال، شیو کردن و تراشیدن موها، ابتلا به بیماری گال، تاتو کردن، ابتلا به ویتیلیگو، آفتاب سوختگی، ابتلا به لیکن پلان، بریدگی و سوختگی پوست، چسب روی پوست، واکسیناسیون.
فنومن کوبنر در پنجاه درصد از بیماران مبتلا به پسوریازیس دیده می شود. برخی بیماران ممکن است با یک نوع آسیب پوستی دچار فنومن کوبنر شوند و با یک نوع آسیب دیگر، دچار فنومن کوبنر نگردند.
مطالعات مختلف نشان داده است فصل سرما منجر به تشدید و فصل گرما منجر به بهبودی پسوریازیس می شود.

انواع بیماری پسوریازیس

۴- استرس:

اگر از بیماران پسوریازیس بپرسیم چه عاملی باعث تشدید بیماری شما می شود، اکثر آنها پاسخ خواهند داد: استرس. مطالعات علمی نیز به طور دقیق ارتباط بین استرس و تشدید بیماری پسوریازیس را نشان داده اند. از طرف دیگر وجود بیماری پسوریازیس به خودی خود برای فرد مبتلا، ایجاد استرس می کند.
وجود لکه های پوستی پسوریازیس، فرد را در مواجهه با اطرافیان حتی همسر و فرزندان دچار استرس می کند.
وقتی بیماری پسوریازیس، کف دست و پا را درگیر می کند، بیماری بسیار سخت و آزار دهنده می شود، زیرا فرد مبتلا از انجام کارهای روزانه خود باز می ماند و این خود سطح استرس را در فرد مبتلا افزایش می دهد.

از طرف دیگر انجام درمان های پسوریازیس نیز استرس زا است. از یک طرف وقت گیر بودن و از طرف دیگر پر هزینه بودن درمان ها، برای بیماران ایجاد استرس می کند.
در این شرایط، پیدا کردن روش هایی برای کم کردن و کنترل استرس از اهمیت بالایی برخوردار است.
باید بدانیم روش های واقعی و موثر برای کسب آرامش و کاهش استرس کدامند. ما می توانیم با استفاده از این روش ها و کم کردن استرس، توانایی خود را برای مواجهه با مشکلات پیش رویمان افزایش دهیم.
از جمله روش های مقابله با استرس می توان به توجه به آموزه های مذهبی، ورزش و مطالعه اشاره کرد.
اما یک روش بسیار موثر و کارآمد در مقابله با استرس، استفاده از دارو است. باید بدانیم هیچ اشکالی ندارد در شرایط سخت با کمک پزشک، برای مدتی کوتاه از داروهای آرامبخش استفاده کنیم.

 

۵- آب و هوا:

زمستان بدترین فصل برای بیماران مبتلابه پسوریازیس است.
مطالعات مختلف نشان داده است فصل سرما منجر به تشدید و فصل گرما منجر به بهبودی پسوریازیس می شود.
در زمستان رطوبت هوا کاهش می یابد و این منجر به تشدید خشکی پوست می شود. در این فصل باید از کرم های مرطوب کننده بیشتر استفاده کرد. همچنین در داخل خانه از دستگاه بخور استفاده نمود.

 

۶- عوامل دیگر تشدید کننده پسوریازیس:

از جمله عوامل دیگر تشدیدکننده پسوریازیس می توان به سیگار، هورمون ها و مصرف مشروبات الکلی اشاره کرد.
اثر هورمون ها روی بیماری پسوریازیس به طور دقیق شناخته شده نیست، مثلا گاهی اولین لکه های پوستی پسوریازیس، به دنبال تغییرات هورمونی سن بلوغ ایجاد می شود.
ترک سیگار به طور مشخصی به کاهش ضایعات پسوریازیس کمک می کند.
مصرف مشروبات الکلی به طور مشخصی منجر به تشدید پسوریازیس شود.
ادامه دارد….

 


نظرات خود را با ما در میان بگذارید … .


ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.