حدیث3 – جايگاه طب درروایات و قوانين اسلامی

امیرالمومنین عليه السلام : إنَّ مِنَ البَلاءِ الفاقَةَ و أشَدُّ مِن ذلِكَ مَرَضُ البَدَنِ، و أشَدُّ مِن ذلِكَ مَرَضُ القَلبِ، و إنَّ مِنَ النِّعَمِ سِعَةَ المالِ، و أفضَلُ مِن ذلِكَ صِحَّةُ البَدَنِ، و أفضَلُ مِن ذلِكَ تَقوَى القُلوبِ.
امیر مومنان (ع) : يكى از گرفتارى‏ها تنگ‏دستى است. سخت‏تر از آن، ناتن‏درستى است و سخت‏تر از آن هم بيمارى دل؛ و يكى از نعمت‏ها توانمندى مالى است و برتر از آن، تندرستى است و بهتر از آن نيز تقواى دل‏ها.
(الأمالى طوسى، ص 146، ح 240، تحف العقول، ص 203، بحار الأنوار، ج 70، ص 51، ح 8. )

فلسفه احكام و قوانين اسلامى، تكامل مادّى و معنوى جامعه انسانى است. از نگاه اسلام، بزرگ‏ترين نعمت الهى، سلامت جسم و بزرگ‏تر از آن، سلامت جان است. همچنين، خطرناك‏ترين بلاها، بيمارى جسم و خطرناك‏تر از آن، بيمارى جان است.

مسئله اين است كه اگر بيمارى، خطرناك‏ ترين بلا و سلامت، بزرگ‏ترين نعمت است، اسلام كه تكامل و سعادت انسان را هدف خود قرار داده، براى مبارزه با بيمارى‏ها و تأمين سلامت جامعه چه برنامه‏اى دارد؟ و به ديگر سخن، طب در احكام و قوانين اسلامى چه جايگاهى دارد؟

 

بررسى متون اسلامى به روشنى نشان مى ‏دهد كه يكى از اهداف اصلى و حكمت‏ هاى مهمّ احكام و مقرّرات اسلامى، طب پيشگيرانه، از طريق پيشگيرى از بيمارى‏ ها و تأمين سلامت انسان است. خداوند متعال، تصريح مى ‏كند كه قرآن و برنامه‏ هاى نورانى و حيات بخش آن، جامعه بشر را به راه‏هاى تأمين سلامت، رهنمون مى ‏گردد:

خداوند، هر كه را از خشنودى او پيروى كند، به وسيله آن [كتاب‏] به راه‏هاى سلامت، رهنمون مى‏شود. (مائده، 16.) و بدين سان، انسان مى‏تواند با پيوند با خدا و برنامه‏هايى كه او براى زندگى بشر ارائه كرده، به بزرگ‏ترين نعمت‏هاى الهى دست يابد و نه تنها آخرت، بلكه سلامت و سعادت و خوش‏بختى دنياى خود را نيز تأمين نمايد:

هر كس پاداش دنيا مى‏ خواهد، [بداند كه‏] پاداش دنيا و آخرت، نزد خداست. (نساء، آيه 134.) بر اين پايه، در اسلام، آنچه براى سلامت جسم و يا جان خطرناك و زيانبار است، حرام يا مكروه است و آنچه براى سلامت انسان، لازم و مفيد است، واجب يا مستحب، و آنچه سود و يا زيانى براى جسم و يا جان ندارد، مباح شناخته شده است. اين بدان معناست كه طبّ پيشگيرى در متن مقرّرات و احكام پنجگانه اسلام، تنيده شده و اجراى كامل و دقيق قوانين الهى در زندگى، سلامت جسم و جان انسان را به همراه دارد.

امام رضا عليه السلام، درباره حكمت مقرّرات الهى كه بر انسان حلال و يا حرام شده است، مى‏فرمايد:

«ما مى‏بينيم هر آنچه كه خداوند تبارك و تعالى حلال كرده، در آن، صلاح و بقاى بندگان است و بدان نيازى گريزناپذير دارند، و مى‏بينيم همه آنچه كه حرام شده است، بندگان، بدان نيازى ندارند و مى‏بينيم كه همه، موجب تباهى و زمينه نابودى‏اند.». (علل الشرائع، ص 592، بحار الأنوار، ج 65، ص 166.)

در اين سخن، امام تصريح مى‏فرمايد كه آنچه در مقررات الهى در زمينه‏هاى مختلف (مانند: خوردن، آشاميدن، ازدواج و …)، حلال شمرده شده، امورى است كه مردم براى تأمين سلامت، رفاه و آسايش خود، بدان نياز دارند و مصالح زندگى و بقاى آنها وابسته به آن است و به عكس، آنچه تحريم شده، امورى است كه نه تنها مورد نياز مردم نيست، بلكه به زيان سلامت و آسايش آنان و موجب هلاكت آنهاست.

« بر گرفته از کتاب 40 حدیث طبی استاد مصطفی لبیکی.»

 

این مقاله صرفا جهت مطالعاتی دارد وبرای استفاده از دستورات طبی آن حتما با پزشک سایت مشورت شود. مسئولیت استفاده خودسرانه از گیاهان دارویی یا داروهای گیاهی بدون مشورت با پزشک بعهده خود فرد است. برای ویزیت رایگان به این بخش مراجعه کنید (ویزیت رایگان) باتشکر. اکسیرطب.
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.